หน้า 94 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 389 / 2

ประโยค 4- มังกฏิติกำนี้เปนที่ปล เล่ม 2 หน้า 93 เหมือนพระอาทิตย์ขึ้นเพ็ญ มีสรรพอาสวะสุดสิ้น บัดนี้ภาพใหม่อมไม่มี." พระสงฆ์จิตตเถร ผูเป็นลูกของสมเด็จนันและแคล เชื่อว่า อัปปโชยในกาคานัน บทว่า ลาภิฤๅ แป

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของอาคมวินัยในการใช้ชีวิตและการเว้นจากอุกุศลกรรม 10 ประการ เพื่อสร้างจิตใจที่ดีและนำไปสู่ความสุขในทั้งสองโลก พระสงฆ์จิตตเถรได้ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญและผลกระทบดีที่จะเกิดขึ้นจ

ประโยค ๔ - มั่งคลอดที่เป็นเเละ เล่ม ๒ - หน้า ๙๔ [อุกฤษฎรรมบุต ๑๐ ประการ] บทธรรมเหล่านี้ คือ ปาลฆัตถิตอา อภิณาณาทาน กามสุขัญจา- วาระ มุสลวาท ปิดผนาวา ผุสะวาวา สัมผัสปลา, อภิชฌามา พยายาม มิกณาธิฎฐิ เชื่

เนื้อหาเกี่ยวกับอุกฤษฎรรมบุต ๑๐ ประการและการอธิบายในอรรถกถาต่างๆ ซึ่งเน้นถึงความสำคัญในการปฏิบัติตน โดยมีการยกตัวอย่างจากอรรถกถาที่หลากหลาย เช่น อรรถกถาสัญจรติศิฏฐิภาค, อรรถกถาสังกิตติสูตร, และอื่นๆ ท

ปะโยค ๑ - มังคลัตถ์ที่เป็นแปล เล่ม ๒ - หน้าที่ ๙๕ ชีวิตนี้มีไว้ตั้งขึ้น เป็นไปทางกายวารและวิญาวาร ทวารใด ทวารหนึ่ง ชื่อว่าปาณ์ติบาด บรรดาคุลกธรรมบุตร ๑๐ ประการ นั้น ก็ว่า ปาณะ ในทวาร ปาณติบาด นี้ โดย

ในหน้า ๙๕ ของมังคลัตถ์ที่เป็นแปล เล่ม ๒ กล่าวว่า ปาณาติบาดเกี่ยวข้องกับการปกป้องชีวิตทั้งในบริบทของสัตว์และมนุษย์ สัตว์ที่มีคุณค่ามากหรือน้อยมีโทษแตกต่างกันจากการทำลายชีวิต ข้อความยังกล่าวถึงความเกี่ย

ประโยค ๔ - มังคลัตถิทั่วไปเป็นปลาย เล่ม ๒ หน้า ๙๖ ประโยคและวัตถุใหญ่เป็นต้น เหตุที่เจตนาซึ่งเกิดเพราะปัจจัยเหล่านี้มีคำกล่าว จริงอยู่ ความที่ประโยคชื่อว่าใหญ่ ก็ด้วยสามารถสันนิษฐานปก- เดนตนา (เขตนาเป็

บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับความหมายและความสำคัญของประโยคและวัตถุในบริบทของเจตนา โดยระบุว่าความที่ประโยคและวัตถุมีความเกี่ยวข้องกับการพิจารณาเจตนาและผลกระทบของการกระทำในทางศีลธรรม ซึ่งในกรณีของปาณาติบาตนั

ประโยค ๕ - มังคลดาบทนี้ ๒ - หน้า ๑๙๗ ชื่อว่าใหญ่ ก็คือเขตนมีกำลังอย่างเดียว ด้วยประการฉะนี้เหตุนั้น พึงทราบความที่ปานิดามีโทษมาก เพราะความที่เขตนมีกำลังเพราะปัจจัยนั้น ๆ แม้เป็นโปร่งอันผิดจากปัจจัยตาม

บทความนี้อธิบายความมากน้อยของโทษในปานิดิ บอกถึงความสำคัญของสัตว์มีชีวิตและจิตที่คิดจะฆ่า พร้อมกับการสำรวจองค์ ๕ ที่เกี่ยวข้องกับการตายของสัตว์ โดยชี้ให้เห็นถึงความพยายาม ทั้งนี้ เพื่อแสดงให้เห็นถึงผลก

ประโยค๒ - มังคลัตถทีปนี เล่ม ๒ หน้า ที่ 100 เสพอาสัณฑธรรม." สตรี ๒๐ จำพวก มีชื่อที่มารคารยาเป็นต้น ชื่อว่าอมนี- ฐานของพวกบูรพบุรุษ ในทองว่า ออมณียอาศํวติคุณอธตม นั้น. สตรี ๒๐ จำพวกนั้น ก็มแจ้งในมงคลข้

เนื้อหาในมังคลัตถทีปนีพูดถึงสตรี ๒๐ จำพวกที่มีอมนีฐาน และการสงเคราะห์บุตรและภริยาเป็นหลัก. กล่าวถึงมิจฉาจารที่เกิดขึ้นเมื่อบุรุษเข้าถึงสตรีที่อยู่ในอำนาจการปกครอง.เนื้อหาได้ชี้แจงว่า บุตรและภริยานั้นจ

ประโยค ๔ - มังคลัจฉบับที่ ๒ เล่ม ๑ หน้า ๑๐๑ เหล่าคือ เพราะฉะนั้น สตรีเหล่านั้นจึงเป็นมิจฉาจาร ส่วนสตรี ๔ จำพวกนอกมีสตรีที่มารักษาเป็นต้น ชื่อว่าไม่เป็นมิจฉาจาร ในพระถึงรุนอื่น เพราะตำรับไม่มีสามี อีกอ

บทความนี้กล่าวถึงมิจฉาจารและความหมายของสตรีในบริบทของศีลธรรมภายในพระพุทธศาสนา โดยเน้นการเจาะลึกถึงประเภทของสตรีที่มีโทษน้อยและโทษมาก อีกทั้งยังสำรวจถึงองค์ประกอบและความสัมพันธ์ระหว่างกามสมุจฉาจารกับสะ

ประโยค ๕ - มังคลิตที่เป็นเปล ลำเล - หน้า 103 เหลือ แต่ด้วย ๑ องค์เท่านั้น ก็สำเร็จประโยชน์ได้." [ถวายกรรมเป็นไปทางทวาร ๒] [๒๐๓] นำอันมาในรถกากั้อสูฏสมัญญา "กิจกรรมตามที่ กล่าวมานั้น เป็นกายกรรม ๑ อย่า

เนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของกรรมที่เกิดจากการกระทำทางกายวาร รวมถึงการวิเคราะห์ลักษณะของการกระทำต่างๆ ในบริบทของศาสนาพุทธ โดยระบุถึงกรณีศึกษาต่างๆ ที่เกี่ยวข้องและแสดงถึงความซับซ้อนของเจตนาภายในกรรม

ประโยค๕ - มังคลิตที่นี่นเปล เล่ม ๒ - หน้า ๑๐๖ บุคคลผู้ประสงค์จะยังผู้อื่นให้ทราบเรื่องอันไม่จริง โดยความเป็น เรื่องจริง ชื่อว่า มูลวาสา เพราะวิเคราะห์ว่า "คำเท็จ อันบุคคลอ้อม กล่าว คือ ย่อมพูด คำๆนั

บทความนี้กล่าวถึงมูลวาสา หมายถึงการพูดคำเท็จและผลกระทบของมัน โดยมูลวาสาสามารถมีโทษทั้งน้อยและมาก ขึ้นอยู่กับความตั้งใจและจำนวนผู้ที่ได้รับผลกระทบ อีกทั้งยังได้พิจารณาถึงมุมมองต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับมูล

ประโยค ๔- มังคลัปฏิที่นีเป็นเปล ลเล่ม ๒ - หน้า ที่ 107 มีโทษมาก. ถาถือเป็นไปด้วยสามารถทำเรื่องที่ง่วงเพราะน้อยให้เต็ม ชื่อว่าวิถุปถก. วิถุปถกที่เป็นเปลวยไม่ประสงค์จะให้ของ ๆ คนก็ด้วยปรถถกบัษกดี ชื่อว

บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับปัญหาและข้อคิดเห็นเกี่ยวกับสุภาวะที่มีโทษ มีการแสดงความเห็นเกี่ยวกับความพยายามและเจตนาในการกล่าว และการสื่อสารที่ผิดพลาด รวมถึงการวิเคราะห์คำส่อเสียดที่อาจเกิดจากการพูดจากจิตเศ

ประโยค๕ - มั่งคั่งที่นี่นเปล ต่อมา - หน้า 109 เป็นประมาณ.." แต่เมื่อชนอื่นแตกกัน กรรมบวกไม่ขาด (ต่อ) เมื่อชนอื่นแตกกัน จึงขาด. [สูตรสาวาจ] [๒๒๓] เดนานายายโดยส่วนเดียว ที่ยังายประโยคและวิธี- ประโยค อ

เนื้อหานี้นำเสนอการวิเคราะห์คำประยกและการใช้สูตรสาวาจในการสื่อสาร โดยเฉพาะเมื่อเกิดโทสะ สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับความสามารถในการใช้คำที่ส่งผลกระทบต่อส่วนลึกของจิตใจวัยรุ่น ตัวอย่างกรณีเด็กที่ไม่เชื่อฟังได้

ประโยค ๔ - มังคลิคที่นี่เป็นปล เล่ม ๒ - หน้า 110 เหมือนกัน เด็ก ได้กล่าวกิจว่า "มารดาของข้า พูดเรื่องใด ด้วยปาก ของเรื่องนั้นอย่ามี มารดาคิดเรื่องใดด้วยจิต ขอเรื่องนั้นจงมี" แม้กระนั้นมือได้หยุดอยู่ เ

บทความนี้สำรวจถึงการพูดและความเป็นธรรมในวาจา โดยยกตัวอย่างจากคำพูดของมารดาที่ส่งผลต่อการคิดและการกระทำของเด็ก ทำให้เกิดคำถามเกี่ยวกับธรรมชาติของคำพูดและวิธีการแสดงออกในสังคม. ในบทนี้ยังชี้ให้เห็นถึงข้

ประโยค๑- มงคลคดีที่มีเปล เล่ม ๒ - หน้า 118 [ มโนกรรมเป็นไปทางใดวาระว] [๒๒๒] นัยอันมาในอรรถกถาอุฎฐานิว่า “ก็เกรรมตามที่กล่าวมานั้น เป็นมโนกรรม ๑ อย่าง เป็นไปทางวาว ๓. ก็เป็นกลไดบุคคลบริจาคสรรดด้วยอธิษ

เนื้อหานี้พูดถึงมโนกรรมและการบริจาคสรรดในการทำกรรมตามหลักพุทธเวท โดยการอธิษฐานของบุคคลทำให้เกิดกรรมที่สามารถมีผลลัพธ์ที่แตกต่างกัน ทั้งในทางที่ดีและไม่ดี การวิเคราะห์เกี่ยวกับการทำกรรมและผลกระทบจากจิต

ประโยค๕ - มังคลัตถทีปน เล่ม ๒ หน้า 119 ยังจิตที่สงครามด้วยอภิชฌามพพาทและวิญญาณทุจฺโฉให้ตกขึ้นในกาลนั้น แม้กร่มก็เป็นโนรรม แม้ทางก็เป็นโนรรมเหมือนกัน ถึงในที่นี้ ฐานที่ดี ธรรมที่สมบูรณ์ด้วยตนดี ย่อมตั้

เนื้อหาในหน้านี้สำรวจการสัมพันธภาพระหว่างกายกรรมและมโนกรรม โดยใช้คำอธิบายจากอรรถกถาเพื่อนำเสนอสุภาษิตของธรรมะ ว่าโนกรรมและอุคตลมีความเกี่ยวข้องกันอย่างไร นอกจากนี้ยังได้พูดถึงเทพอุปาฒะและการตั้งอยู่ขอ

ประโยค๔ – มงคลคิดที่นี่ปอ เล่ม ๒ – หน้า 120 ทิปลุจิตา ว่า ดังนี้ คำว่า อิมสุมี ปณ ธาน ดังนี้ ความว่าในเวลาที่ไม่รองคื อกายและคื ออาจให้ ไหวแล้วคิด เดนานีกีดีธรรมที่สมปุฎด้วยความดี ย่อมตั้งขึ้นในโมการ

บทความนี้กล่าวถึงความหมายของคำว่า อิมสุมี ปณ ธาน และเจตนาในการกระทำ โดยเน้นถึงการตั้งอยู่ในโมการที่ดี และการทำความเข้าใจถึงผลกระทบจากการกระทำผิด โดยมีการยกตัวอย่างของอาจารย์และพระอรรถกถาเพื่ออธิบายควา

ประโยค๙ - มังคลิจฉาที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้า ที่ 121 เป็นต้น. คำในกาลใด อุตุธรรมมืออภิชามเป็นต้นในการเหล่านั้น นั่นแล ย่อมมีคำลัง เจตนาหมายกำลังอย่างนั้นไม่ ในกาลนั้น เจตนา แม้อยู่ในทาวเหล่านั้น ก็ไม่

การศึกษานี้สำรวจความหมายของเจตนาในมโนกรรม โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญและการกล่าวถึงอุตุธรรมมืออภิชามที่เกี่ยวข้องกับเจตนาในกรรมจากมุมมองของพระภิฏฐาจารย์ พบว่าเจตนาเป็นปัจจัยสำคัญในการกำหนดกรรม และการใช้

ประโยค ๕ - มังคลัดที่เป็นเปล่า เล่ม ๒ - หน้า 122 และเพราะกิจกกรมและวิจิกกรมเป็นอุกุศล ไม่เกิดขึ้นได้ในนนทวรรค" ถาด้วยอวิกรรม จบ. [๒๕๙] ข้าพเจ้าจะกล่าววา ๓ อย่างอีวาวะ เป็นต้น เพื่อเป็นผู้ลดในจิตถุกมิ

การวิเคราะห์ในเอกสารนี้กล่าวถึงการทำกรรมและส่งผลต่อจิตใจ โดยอ้างอิงถึงลัทธิอุปะนะและปฐมะที่มีมุมมองต่อกรรมและบาป ข้อเสนอว่าสิ่งที่เกิดขึ้นสามารถตีความได้ในหลายมุมมอง และการทำให้ผู้อื่นลำบากเกี่ยวข้องก

ประโยค ๔ - มังคลิธที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้า 124 บ้าง คำว่า ปาณมติปาตปะโต ได้แก่ ฆ่าเองก็ดี ใช้ผู้อื่นให้ฆ่า ก็ดี ซึ่งสัตว์มีชีวิต พึงทราบความด้วยสามารถการใช้ผู้อื่นให้ทำ เหมือนกันทุกอย่างนี้ บางว่า สน

เนื้อหานี้ได้กล่าวถึงความเข้าใจในคำว่า 'ปาณมติปาตปะโต' ที่เกี่ยวข้องกับการฆ่าสัตว์และการใช้ผู้อื่นให้ทำ ดำเนินการอธิบายลักษณะของการทำบาปและบุญรวมถึงความสำคัญทางจิตวิญญาณในพุทธศาสนา โดยอ้างอิงถึงความหม

ประโโยค ๔ - มังคลิตาที่เป็นเปล่า เล่ม ๒ - หน้า ที 130 พระพุทธเจ้าทั้งหลายก็แก้ไขไม่ได้ ย่อมเป็นเช่นเดียวกับอริยภูมิ และ กัลยกฏ๓๓๓๓๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙ เมื่อยังลงสู่สภะเดียว กี

เนื้อหาเกี่ยวกับการเข้าถึงพระนิพพานและการพ้นจากวัฏฏะในพระพุทธศาสนา กล่าวถึงการที่สัตว์ต้องมีการเรียนรู้และปฏิบัติตามคำสอนเพื่อให้ถึงการตรัสรู้ ไม่ควรจะไปยังสวรรค์ก่อนการเข้าถึงพระนิพพาน เนื้อหามีการอ้

ประโยค ๑ - มังกรคิดที่นี่เป็นปล เล่ม ๒ - หน้า 131 สนุติ คือ ย่อมพิจารณาความของคัมภีร์นี้. คำว่า เตส เป็นต้น เป็นคำแสดงอาการคือการพิจารณา. สองบอกว่า ตุตม อารมณ์บน ความว่า ในอารมณ์แห่งสติที่ขึ้นไปโดยชยั

ในหน้า 131 ของหนังสือมังกรคิดที่นี่เป็นปล เล่ม ๒ มีการอธิบายถึงแนวคิดเรื่องมิจฉาทิฐิ และการพิจารณาความของคัมภีร์ที่เกี่ยวข้อง โดยเน้นถึงอารมณ์ของจิตและมุมมองที่ถูกต้องในการดำเนินชีวิต. นอกจากนี้ยังมีก